Uiteraard is culinaire fotografie in Marokko niet anders dan elders. Het gaat er altijd om dat het uiteindelijke resultaat je het water in de mond doet lopen....en dat zal zeker lukken met de heerlijke tajines, muntthee, vele salades, soep en zoetige lekkernijen in dit prachtige land vol mysterie en kookgeheimen waar jaren lang de recepten van moeder op dochter doorgegeven zijn zonder te noteren.
In Marokko is het heel eenvoudig om aan dagverse producten te komen die in het desbetreffende seizoen verkrijgbaar zijn. En zoals het bij iedere voorbereiding van een foto gaat, of het nu een portret, landschap, of culinaire foto is, is het zinvol om je in te leven of in te lezen in het onderwerp. Hieronder daarom een paar echte Marokkaanse aanraders als het om eten en drinken gaat.
Hoewel thee relatief kort geleden nog werd geïmporteerd, is het toch de “nationale” drank van Marokko. Een goede thee is te herkennen aan de dikte van de tulband: zo noemt men in het Arabisch het schuim dat verschijnt wanneer de thee wordt ingeschonken. Thee is tegelijkertijd de meest alledaagse en de meest geraffineerde drank. Het proeven van de thee gebeurt nooit gehaast. Niet zelden onderbreekt men de bereiding om zich te verpozen of even over iets anders te praten. Vervolgens begint men pas te drinken nadat men het aroma van de thee op basis van de geur van de damp heeft beoordeeld: de kwaliteit van de munt, de bitterheid en de zoetheid. Om de thee zoet te maken, worden zeer grote suikerklonten gebruikt, die dienen om de thee- en muntblaadjes op de bodem van de theepot te houden. De thee kan gearomatiseerd worden met oranjebloesem of absint. Het is gebruikelijk om een glas extra in te schenken, om een onverwachte gast altijd te kunnen verwelkomen!
Marokkaans Brood
Welke vrouw staat er tegenwoordig in onze maatschappij nog om 6 uur op om deeg voor een dagelijks brood te maken? De Nederlanders in ieder geval niet, maar in Marokko is het nog steeds een traditie. Na het bereiden van het deeg wordt het op houten plankjes gelegd, de wasla, om vervolgens naar de openbare oven te brengen. Dit is een houtgestookte oven die soms zelfs naast de hamam gelegen is en bediend wordt door de brodenbakker. Tegen geringe betaling kun je hier je brood laten bakken. Sommige gezinnen doen dat 2x per dag. Zelfs als ze wel over een oven beschikken thuis, doen ze het nog, omdat ze de smaak veel lekkerder vinden. Vaak brengen ze hun broden in gepersonaliseerde theedoeken, zodat er geen misverstanden kunnen ontstaan. Veelal gaan kinderen regelmatig kijken of de broden al klaar zijn of doen dit wanneer ze uit school komen.
In tegenstelling tot wat veel mensen denken, is couscous in Marokko geen dagelijkse kost. Dit gerecht wordt gegeten op vrijdag, als familiegerecht, wanneer er gasten zijn of wanneer er sprake is van een weerzien. Ook is het zo dat buren, vrienden en familieleden dit meebrengen na een begrafenis voor het Aacha dial el meyett, het diner waarbij herinneringen aan de overledene worden uitgewisseld.
De kiptajine M’hammar is een feestgerecht net als de lamstajine met pruimen en amandelen. Bij de gemiddelde Marokkaan bestaat een feestmaal doorgaans uit twee of drie grote gerechten. Om erachter te komen hoeveel gerechten er zijn bereid, hoef je alleen maar het aantal doorzichtige plastic tafelkleden te tellen die de gastvrouw heeft neergelegd ter bescherming van het mooie geborduurde tafelkleed. De vooruitziende gasten kunnen de gerechten zo op een onopvallende manier tellen als ze binnenkomen, en hun eetlust aanpassen…! Zoals voor alle tajines geldt ook hier dat het vlees gemakkelijk los komt van het bot.
Harira
Deze soep is de “nationale soep” van Marokko en wordt tijdens de ramadan dagelijks gegeten om het vasten te verbreken. Harira wordt dan meestal gegeten om het lichaam te voorzien van alle benodigde voedingsstoffen om vervolgens geduldig de hoofdmaaltijd van ’s nachts af te wachten.
Vind je bovenstaande informatie interessant overweeg dan eens de aanschaf van het prachtige geïllustreerde kookboek met heerlijke recepten en leuke verhalen van Alain Jaouhari (De traditionele Marokkaanse keuken).
Zelf ook op een Culinaire fotografiereis naar Marrakech in 2011?
Blijkt het boek niet voldoende en wil je wel eens in levenden lijve de Marokkaanse cultuur, natuur en culinaire geneugten ontdekken op een bijzondere manier? Kijk dan snel op www.studiokeistad.nl en vraag meer informatie aan over de Culinaire fotografiereis naar Marrakech in 2011.
Op reis naar Marrakech
Je gaat onder andere de Marokkaanse keuken leren kennen door een kookles te volgen en de bereiding van de gerechten fotografisch vast te leggen. Maar je gaat ook op pad om een fotoreportage te maken in de nabij gelegen olijfgaarden, kruidenwinkels, vismarkt, olijf- en andere markten. De houtgestookte boordbakovens zijn natuurlijk ook een dankbaar object voor prachtige sfeer beelden en de voedselstalletjes op het alom bekende Jemaa el Fna plein mag je zeker niet missen.
Uiteraard wordt je professioneel bijgestaan door een echte voedselfotograaf, Arabische foodstylist en berberse kok.
Het leuke is dat de inkomsten van de kookles volledig naar de locale bevolking gaan. De dames die het eten bereiden bij de kookschool krijgen op die manier een opleiding in het Arabische schrift, omdat velen in Marokko nog altijd niet geschoold zijn. De Marokkaanse spreektaal, welke eigenlijk een dialect is en geen geschreven taal, leert men in de kinderjaren thuis en op straat. Het Arabische schrift wordt gebruikt in de zakenwereld op tv en radio, kranten, tijdschriften en boeken. De kookschool opereert dan ook volledig non-profit.
Dus of het nu gaat om een gerecht voor een glossy magazine, je eigen website of fotografische ontwikkeling. Je leert hier onder andere hoe je met bestaand licht en flitslicht prachtige foto’s kunt maken onder diverse omstandigheden. En tussendoor is er heus nog wel tijd om een tajine van aardewerk of een echte couscous- pan voor thuis aan te schaffen. Heerlijk genieten dus!
Erika Ottens
0 reacties:
Een reactie plaatsen